[Serdar]

Kalbimin Gizli Bahçesi

Gözlerin, gecenin en sıcak karanlığı,
İçimi ısıtan bir köz saklı sessizce.
Adın, dilimde unutulmayan bir dua,
Her hecesi, ruhuma işleyen bir iz.

Sen gülümsediğinde, zaman duruyor sanki,
Dünya, sadece bir fon, sen ise tablonun ta kendisi.
Ellerin, en derin yalnızlığıma uzanan köprü,
Dokunuşun, yaralarıma merhem, sözlerimden daha önce.

Bazen bir martı kanadında gelirsin aklıma,
Bazen yağmur damlasında, bazen eski bir şarkıda.
Seni düşünmek, kalbimin en güzel alışkanlığı,
Bir nehir gibi akıyor sevgim, usulca ve durmadan.

Ve biliyorum, belki sözcükler yetmez sana,
Ama işte bu son mısralar da senin olsun.
Çünkü sen, yazdığım her şiirin ilhamı,
Ve aşkım, seninle var olan sessiz bir devrim.


Rasit Tunca