[Serdar]

Seninle Bir Ömür

Sen bir sabah meltesi, uyanışımda ilk nefes,
Sokağa düşen güneş, penceremdeki cemre,
Adını her fısıldayışımda yeniden doğar zaman,
Sen benim sessiz devrimim, en huzurlu devrem.

Avuçlarımda tutsam, kuş misali ürker misin?
Bilmem, ama bakışın bile yetiyor yangınıma,
Bir bardak çayın dumanında bile arar oldum,
Gülüşünü, o en sıcak, en samimi buğusunu.

Dünya bazen çok yorar, biliyorum,
Ama gel, seninle bir çatı katı hayal edelim,
Rüzgâr çalsın perdeleri, kitaplar açık kalsın,
Biz sadece bakışarak anlayalım her şeyi.

Ve öyle kalalım, iki çınar gibi kök salmış,
Yapraklarımız birbirine değerek yaşlanmış,
Sen benim en güzel sabrım, en derin nefesim,
Ömrümün her mevsimi, bir tek seninle yeşermiş.

Rasit Tunca